Een voormiddagje in het bakhuis op het erf van een boerderij. Zestig broden, en achteraf GEUTELINGEN. Voor wie die lekkernij niet kent: een geuteling is een traditioneel streekproduct uit de Vlaamse Ardennen. Het lijkt op een dikke pannenkoek maar dan heel luchtig en schuimachtig. Bakker van dienst...

Als men ergens lang woont, blijft er een stukje achter van je of neem je een stukje mee van daar. Ik heb dat met Noorwegen.  In 1992 vertrok ik daarheen. De bedoeling was ‘Erasmus’. Maar dat jaar werd het uitwisselprogramma afgeschaft, geen budget of zo, de ware toedracht weet ik niet...

Ik was een kind, hoe kon ik weten dat zoiets ooit voorbij zou gaan? Over de Smallestraat schreef ik de vorige keer al. Naast een kerk, mijn schooltje en de boerderij van een vriendinnetje was er in dat smalle straatje ook een snoepwinkeltje. Eigenlijk was het een buurtwinkeltje. Groenten en fruit...

In de jaren zeventig zat ik in een klein dorpsschooltje in een onooglijk klein straatje dat toepasselijk de Smallestraat heette en overging in een modderig pad. Je kon er amper je fiets keren. Rechtover de school was er een kerk met een kerkhof en naast de school lag een groot veld en een boerderij...

Twee keer in evenveel weken hoorde ik twee van mijn eigen idolen twijfelen over iets wat ze gecreëerd hadden. Allebei  VROUWEN, ik zeg dit erbij omdat ik dit schrijf op VROUWENDAG en net gehoord heb dat vrouwen bijna altijd lijden aan het imposter-syndroom. “IS HET WEL KUNST?” was de...

Toen ik zeer klein was en mijn mama in de lange, hete, altijd zonovergoten zomers in Schotland, haar thuisland, Engels met me sprak was haar slotzin van de dag altijd: ‘I love you’ en ik kaatste dan een echootje: ‘I love you too’. Een klein Grieks meisje dat we tijdens een...

Een hele tijd geleden lag ik voor een nogal ernstig geval van pech in het ziekenhuis. Ik was toen ook nog eens in een soort quarantaine én immobiel voor een week of drie. Mijn kamergenoot en enige aanspraak stierf de derde dag al. Wat er dan allemaal door een mens zijn hoofd gaat. In die eenzaamheid...

In 1892 huwden op DEZE DAG mijn overgrootouders , Leon Vrielinck en Matilda De Kimpe met elkaar. Leon Vrielinck was een LETTERZETTER – drukker van 23 jaar, hals over kop verliefd op Matilda een schoonheid van eveneens 23 jaar. We schrijven het jaar 1892. Het jaar waarin de kroonkurk...

Ik kan er moeilijk omheen. Vroeger passeerde het al eens zonder dat ik het merkte, maar ik werk nu in Aalst.  CARNAVAL inderdaad. De voorbije weken ging naar het werk fietsen, gepaard met het bekijken van kleurrijk beschilderde caféramen en verklede zotjes zoals mijn moeder zou gezegd hebben. Er...

Kartonnen dozen, dat was waar wij mee speelden toen we klein waren. Als iemand in onze wijk bijvoorbeeld een TELEVISIE gekocht had, was het feest. Bedenk, de flatscreen bestond toen nog alleen maar in Startrek. Dus dat waren grote dozen, soms kocht iemand een diepvrieskoffer – zelfs eens een...

Sommige mensen vieren het op 1 februari en sommige op 2 februari. Maar begin februari is het Imbolc en wij doen dat samen met MARIA LICHTMIS. Het is uiteindelijk ook gewoon hetzelfde feest. Het licht komt terug. We vieren dat met kaarsjes (candlemas) en ronde goudkleurige koeken die de zon...

Ik hou van eenvoud en simpele organische vormen en kleuren en van de rust dat het brengt en het aarden in de plek die we ‘thuis’ noemen. Maar dat slaat altijd zo snel om naar een HEEL SPECTRUM van kleuren want geef toe, de meeste komen ook echt voor in de natuur! Ik zag de...