Sinterklaas

“Sinterklaas-kapoentje
strooi wat in mijn schoentje,
schrijf me ook een
epische brief,
dan blijf je onze hartendief.”

Sinterklaas, zonder twijfel mijn lievelingsfeest. Vandaar dat onze Sinterklaas-versiering onze kerstdecoratie bijna overtreft. Lievelingsheilige ook en nu lees ik dat Sinterklaas geen echte heilige méér is maar een pretheilige. Een PRETHEILIGE!?

Dat betekent, zo lees ik, dat iedereen hem mag vieren, ook niet-katholieken maar dat hij geen officiële katholieke heilige méér is. Ik vind het nogal oneerbiedig voor zo’n innemend personage. Verbeter me als ik het mis heb, maar ik vertel slechts wat ik gelezen heb.*
Buiten is het echt Sinterklaasweer. Alle vasthoudende blaadjes zijn in één nacht van de bomen gewaaid. En we worden wakker in de winter. We zien het eerst nog niet want het is donker wanneer we opstaan, aangezien een van emoties overslaande stem ons wakker schreeuwt  om zeven uur: Sinterklaas is geweest! Voorafgegaan door het op tromgeroffel lijkende traplopen. Sommige dingen veranderen blijkbaar nooit, ook al zijn je kinderen opgegroeid en officieel geen echte kinderen meer. De BRIEF! En wat snoepgoed en ander strooigoed, hoe al dat lekkers de toon kan zetten op een anders grijze herfstdag. Ik pleit voor meer Sinterklaasdagen, voor iedereen dus!

Maar zo dankbaar dat die goede Sinterklaas dat nog steeds ziet zitten hier in dit huis met ‘grote kinderen’. Er breekt paniek uit wanneer ik nog maar gewag maak van het feit dat dit misschien het laatste jaar was.
Ze blijven geloven.

*In een boekje dat niet echt een bronvermelding waard is, zelfs amper het woord ‘boek’ waard is, meer een propaganda-folder.

Ontvang meldingen omtrent reacties via mail
Ontvang een mail bij
0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments
© 2024 Jennifer Vrielinck | Alle rechten voorbehouden