Coven

Dit is een beetje een vreemd cursiefje en ik zou het eerst niet plaatsen maar: moed heeft de bovenhand over discretie! Denk ik toch, maar vooral wil ik niet hypocriet zijn en omdat mijn 

fundamentele principe is ‘LEVEN EN LATEN LEVEN’  én ‘Doe je eigen ding alsof je leven ervan afhangt’, want ik verzeker je dat dat echt zo is! BOVENDIEN het is ook TOEGELATEN!

Een keer in een jaar. Een keer! inderdaad, om de twaalf maanden dus, ga ik eens uit. Dat is op de laatste dag van oktober.

Dank daarvoor aan zielsgenoot en zo-goed-als-familie-vriendin-doopmeter-van-mijn-oudste-kind Katherine waarvoor uiteraard de juiste hulde wordt gebracht mits een schilderijtje voor haar en deze mooie quote die ik blijkbaar ooit op een stukje boterhampapier neerkrabbelde. Ik vermoed toen ik werkte in de Place de La Défense in Parijs en al die tijd kwijt was tot ik nu deze oude saccoche nog eens bovenhaalde waar het gekreukt al die tijd in de voering heeft geleefd: 

“En toute femme sommeille une petite fée, qui frémit et se réveille,  qui illumine son quotidien de rêves légers et magiques.”

Er was veel jippie jappie en knuffie wuffie en blablabla en over-mededelen en eten en drinken en te veel en te zoet en geniet en genot en iedereen lyrisch en iedereen dichter en dichter en dichter en pfew dat was dicht. Rozen en chocoladecake en een beetje magie… Ouijabord, kampvuur, krachtig samenzingen en mysterieuze punch, een beetje Valentijn in de herfst, maar ook een beetje ‘hygge’ en ‘hotchpotch’ maar enkel voor vrouwen.
En meer wil ik hierover niet kwijt, moge de kracht van de liefde bij u zijn, mag je dag en je week schitteren als de scherven zonlicht op een zachtklaterend waterloopje.

Einde.

Ontvang meldingen omtrent reacties via mail
Ontvang een mail bij
0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments
© 2024 Jennifer Vrielinck | Alle rechten voorbehouden