Boerderij

Een voormiddagje in het bakhuis op het erf van een boerderij. Zestig broden, en achteraf GEUTELINGEN. Voor wie die lekkernij niet kent: een geuteling is een traditioneel streekproduct uit de Vlaamse Ardennen. Het lijkt op een dikke pannenkoek maar dan heel luchtig en schuimachtig. Bakker van dienst is een lieve vriendin van me die behalve misschien wel de intelligentste vrouw is die ik persoonlijk ken, ook één van de hartelijkste.
Boerin in hart en nieren en burgerlijk ingenieur om den brode. Ik proefde al verschillende baksels van haar en dat viel nog nooit tegen. “Bakken, da’s het resultaat van jaren, proberen, experimenteren, vallen en opstaan,” zegt ze zelf. Ik schreef het meteen op omdat het haar zo mooi typeert.

Ik help hout aandragen voor de bakoven, help broden stapelen, loop in de weg, drink te veel boerderijkoffie, neem foto’s. Mijn haar ruikt naar houtvuur en aan tafel in de gezellige boerderijkeuken eet ik te veel. Maar het is ook zo lekker, de boterhammen met kaas en de geutelingen met gezouten boter. 

Wanneer ik weer naar huis ga, ben ik helemaal opgeladen met gezonde energie, werklust maar ook met herinneringen uit vroegere boerderijdagen.

De boerderij van tante Joy in Schotland waar ik zo graag hielp met de waswringer en gepikt werd door een mastodontische kip, in mijn gedachten ter grootte van een Velociraptor en  even wreed als deze tentoongespreid worden in Jurassic Parc. En haar heerlijke woonkamer vol planten, boeken en bamboe nestzetels die met kettingen aan het plafond hingen. 

De boerderij van Jeremia Cottry in Adinkerke, De Panne, waar ik leerde dat een vlieg in de soep ‘vette’ was en dat je brooddeeg best laat rijzen in een SEULE. Je moet daar nooit in investeren, je kunt dit gratis krijgen bij elk frietkot want de mayonaise zit in gerieflijke seulen met een metalen handvat. Gewoon vragen. Met een tong in je mond kom je tot het eind van de maand rond. En nooit iets afslaan, behalve vliegen. (En dan nog want dat is ‘vette’, herinner je?)

De boerderij van Yvette in Kruisabele bij Brugge waar ik twee keer in de week melk haalde met de melkkit, samen met mijn buurmeisje. Ze toonde me op een dag met haar melkkit hoe de middelpuntvliedende kracht werkte maar in plaats van de kit fluks rond te zwieren, sloeg ze die tegen een laaghangende appelboomtak. Waardoor alle melk op ons terechtkwam en de hand van haar vader nogal hardhandig op haar bips want die mens stond in de verte naar ons te kijken toen het gebeurde.

De boerderij van mijn vriendinnetje waar we het ‘Oud Antiek’ vonden van enkele cursiefjes terug, waar ze tot ver in de jaren tachtig nog een ‘beste kamer’ hadden met witte lakens op de zetels en de luiken altijd gesloten tegen het zonlicht op de meubels.

Alle boerderijen hebben dit gemeen: Boerderijkoffie, warme kachels, kippen die overal rondlopen en een volledige afwezigheid van smetvrees, oppervlakkigheid en schone schijn. 

Ik kan nog dagen nagenieten van dit bakdagje op de boerderij.
Proeven van hoe het leven eigenlijk zou moeten zijn, kunnen zijn…

Ontvang meldingen omtrent reacties via mail
Ontvang een mail bij
0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments
© 2024 Jennifer Vrielinck | Alle rechten voorbehouden