Aai you oak

Toen ik zeer klein was en mijn mama in de lange, hete, altijd zonovergoten zomers in Schotland, haar thuisland, Engels met me sprak was haar slotzin van de dag altijd: ‘I love you’ en ik kaatste dan een echootje: ‘I love you too’.

Een klein Grieks meisje dat we tijdens een gezinsvakantie met de rugzak door Griekenland leerden kennen, zei tegen iedereen en veelvuldig tegen ons “I love you baby”.

Sindsdien zeiden mijn moeder en ik dit als nachtwens tegen elkaar.

Toen mijn jongste geboren was – aka de huilbaby – en me nachten ophield, suste ik haar in slaap met: I love you baby.
En toen ze als kleuter ging slapen werd het mijn slotzin van de dag: I love you baby.

Laat op een nacht toen ik voor de zoveelste maal met die zin haar dag probeerde af te ronden,
antwoordde ze voor het eerst niet met dat zenuwachtige slaaplachje van haar maar zei ze: “Aai you oak, mama.”

And all was forgiven…

Foto:
Door haar zelfgemaakt kaartje dat ik jaren geleden kreeg, zo ergens tussen Valentijn en Moederdag in een poëtische bui.
En zo ontstaat familietaal die buitenstaanders niet kunnen volgen.

Ontvang meldingen omtrent reacties via mail
Ontvang een mail bij
1 Reactie
Oudste
Nieuwste
Inline Feedbacks
View all comments
Chantal
3 maart 2024 14:05

Zalig lieve herinneringen … zo kostbaar! Lief om dat met ons te delen.

© 2024 Jennifer Vrielinck | Alle rechten voorbehouden